öyle uzak ki yerim uzakları aşıyor
bütün özlediklerim benden ayrı yaşıyor
ya her şeyim ya hiçim, sorma dünyam ne biçim
bir kördüğüm ki içim çözdükçe dolaşıyor.
şevket rado
aya karşı gölgem, büyük yoğun, bu duvara düşüyordu. fakat başsız bir gölgeydi bu, gölgemin başı yoktu. duymustum: insan, gölgesini duvarda başsız görürse, hemen o yıl ölürmüş.