"Sevecenlik bir insanın asla pişman olmayacağı tek şey. Yaşlandığında kendine kesinlikle şöyle demezsin: Ah, keşke şu şu kişiye iyi davranmasaydım. Bunu söylemek aklına bile gelmez."
NW: Lakabım buydu. Bayılırdım. Bahçede –çok geniş bir bahçemiz vardı– “Ben babamın yavru geyiğiyim! Babamın yavru geyiğiyim!” diye şarkı söyleyerek hoplayıp dururdum. Bunun ne kadar kötücül bir lakap olduğunu çok sonraları fark ettim.
EB: Efendim?
Gülümsüyor.
NW: Babam geyikleri vururdu, Mösyö Boustouler.