Çizgili Pijamalı Çocuk kitabının yıllar sonra yazılmış devam kitabı: Artık Hiçbir Yer Ev Değil. Sayfa sayısı iki katı fazlalığında, yazı puntosu yarısı inceliğinde, bunlara rağmen son derece akıcı ve etkileyici... Savaştan annesiyle beraber kaçmayı başaran Gretel'in ağzından tüm yaşananları ve yaşadıklarını okuyoruz. Başlarda bu kadar soğuk kanlı anlatışı beni rahatsız etti ama sonrasında düşündüğümde Gretel'in aslında böyle bir kız olduğunu anladım. Yaşadığı olaylar karşısında aşırı duygusal yaklaşmazdı akılcı ve çözüm odaklı olurdu. Kitapta belli başlı tarih aralıklarını, karışık sıralamayla okuyoruz. Bu durumdan yer yer rahatsız olsamda bütün o karışık sıralamalar, kitabın sonunda yapboz parçası gibi birbirine bağlanıp özenle tamamlanıyor. Kitabın bana hissettirdiklerini özetle söylemem gerekirse : Duygularını, tüm o hesaplaşmalarını, suçluluklarını, çoğu zaman kendi olmayışını, doksan iki yıl boyunca içine hapsetmek zorunda olan bir ruh...
Okuyacak olanlara tavsiye ederim keyifli okumalar