Emine Ulus
@Emine_sendensana
Yaşam koçluğu, Blog yazarı, motivasyon konuşmacısı, Sosyoloji öğrencisi
Lisans
Sofya, 12 Mayıs 1988
17 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Neden hayatlarımıza, içlerinde yaralı bir ölü taşıyan yabancılar olarak devam etmek zorunda kaldık?
Bir sabah yeniden doğarım,
Küllerimden umut toplarım.
Rüzgârda savrulan bir dal gibi,
Ama hep dik dururum.
Kadın olmak, sessiz bir devrimdir,
Gözyaşında bile bir gül açar.
Düştüğüm yerden yıldız doğururum,
Benim adım güçtür, aşktır, hayattır.
Karanlıktan ışığa yürürüm,
Korkularımın üstüne gül dökerim.
Her yara bir hikâye,
Her nefes bir yeniden doğuştur.
Ve ben - sessizliğimi bile duyururum,
Dünyayı kalbimle yeniden kurarım.
Kadın olmak, rüzgâra meydan okumaktır,
Bir sözüyle kaderi değiştirmektir.
Benim sesim umut olur dünyaya,
Çünkü ben, yeniden doğmayı bilirim..
Melanie kleainAlıntı
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2026 26. kitabı
·2 saatte okudu
·Okunma: 10 Mayıs 2026 20:13
Bir çırpıda bir aşk hikayesinin içine girip orada kalıveriyorsunuz… Üzdü… Akışı kalemi çok güzel bir kitaptı. Etkileyici… Yazar gerçekten yaşamış hissettiriyor. Arka sayfada da yazan anlık kelimelerin not aldığı sayfalar da istemeden gözleriniz doluyor.
_ormanı gösterdi. Bak dedi, ne kadar fazla yeşil var. Bir balığa yüzdüğünü sonsuz okyanusu hatırlatır gibi hatırlatırdı bana, etrafındaki güzellikleri, tek bir cümlesiyle.
