Alevler gökyüzünü kırmızıya boyarken, sessizlik ormanın çığlıklarıyla bölünüyor. Yanıyor toprak, yanıyor ağaçlar, yanıyor içinde sakladığı binlerce yaşam. Her kıvılcım, bin nefes demek. Her ihmal, bir ömür demek. Türkiye’de her yıl binlerce hektar orman, dikkatsizlik ve ihmalkârlık yüzünden küle dönüyor. Oysa bir izmarit söndürmek, bir ateşi kontrol etmek bu kadar zor mu? Bu topraklar bize atalarımızdan miras değil, çocuklarımızdan emanettir. Onları korumak, sadece doğaya değil, geleceğe sahip çıkmaktır. Çünkü bir ağaç, sadece bir ağaç değildir; bir yaşam, bir umut, bir nefes demektir. Unutma, doğa susarsa insan da susar.