Ama artık…
şiirlerimde yaşayacaksın.
Bir ömür, orada,
herkesten seni saklayacağım.
Ne bir bakış, ne bir isim, ne bir iz…
Yalnızca benim içimde,
sessiz, derin,
ve tamamen bana ait;
Kokun… tadın…
o en mahrem, en çıplak titreyişin…
Başkalarının koynunda,
olsa da…
Varlığımda, varlığın nasıl bütünleşmiş olmalı ki, tüm yokluğuna rağmen varlığımın üzerinde varlığının tesiri, varlığını tüm gücüyle korumaya devam ediyor...