Ruhsal yapım toplumca bozulmuş, beynim şüpheci kalbim asla doymuyor, hiçbir şeyle avunamıyorum, acıya da hazza alıştığım kadar kolay alışıyorum. Bu yüzden hayatım giderek anlamsızlaşıyor, tek çarem yolculuğa çıkmak... Zamanım olur olmaz, gideceğim.
Ben bu dünyadan nefret etmeyi kendime iş edindim.
Kendi yaşamımla pek ilgilendiğim yok, bu da beni duyarsızlaştırıyor, hoşnutluğumu, sevgimi söküp atalı yıllar oldu.
Ahlakın bana yararı yok, ben doğuştan ahlakçılığa karşı biriyim. Kurallara değil, istisnalara göre yaratılmış insanlardanım. Tanrıların bana yararı yok, Cennetin güzelliğini de, cehennemin dehşetini de kendi içimde buldum..