Emine

Bütün yapraklarım açarsa, kork Çünkü yalnızlığım ben Çünkü yoksulluğum ben Tepeden tırnağa...
Reklam
Üstüme örttüğüm yorgan,yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı.
Ne şehri hissediyordum, ne de sokağı , ne sokağın adını, ne de kendi adımı sadece burda yabancı olduğumu hissediyordum.
Abartmaya gerek yok, bu sefer yalnızca üzgünüm Önümde onca yokuş varken ben yine sana düzlüğüm.
Müzik
Mantığının eleştirdiğini merhametinin savunmasına izin verme.
Reklam