"Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bir tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştırTanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz."
Vazgeçtim.
Beni iten ellerin şefkatine artık muhtaç .
Bir zamanlar içimi kanirtan ne varsa bir o kadar önemsiz görünüyor simdi gözüme.
Kargiliksiz biraktigin bütün duygulari, bütün iyi niyetleri, bütün çabalari rüzgâra biraktim; nereye gittiklerinin bir önemi yok. Yarattigin uçurum kadar derin degil, öylesine bir tebessüm olarak kaldin yüzümde.
Degisiyorum.
Simdi ne bir beklentim var kimseden ne de bir seyler verme hevesim. Kırgın, kızgın ya da küskün değilim . Tüm kavgalarımla kendi kendime barış ilan ettiğin yerdeyim.
Anlamsız kavgaların tarafı olmaktan vazgeçtim. Öylece bırakıp herkesi oldugu yerde, kendime giden yolun keyfini sürmekteyim.
Kendi kıyıma çekildim,iyileşiyorum