Emine Nur

Emine Nur
@Emosing
Biz hepimiz bir mutsuzluk töreninde Varlığıyla yaralı birer yeryüzü ağrısıyız. Şükrü Erbaş Ölüyoruz, demek ki yaşanılacak…
Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım. Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde. Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım. barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim. Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk birlikte çıkılan yolların yazgısıdır: eksiliyorduk.
Zaman Alır sizden bunların yükünü. O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir. O boşluk doldu sanırsınız. Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir. gün gelir bir gün başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide o eski ağrı ansızın geri teper. Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten Bitmişsinizdir.
Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.