Annemi toprağa vermemizden bir kaç gün sonra dedem:---Ee Leksey, ---dedi,--- madalyon değilsin ki seni boynumda taşıyıp durayım....Var git insanların arasına karış...
Ve ben de insanların arasına karıştım.
Korkunç sancılarla bedeninden kopan şeyi kucağına aldı.
Saracak sarılacak ne varsa onunla sardı.Korudu kolladı, öptü kokladı.
Böyle tanıdı anneliği Havva, Adem anneliğin ismini böyle hatırladı.
Bastırdı göğsüne yavrusunu annelerin ilki.Saçlarının kuytusuna gömdü Cennet kokusunu.
Göğsünden ilk sütü emdiği an ,öyle yükseldi ki ruhu Havva'nın başı arş-ı Rahman'a vardı.
Cennetten sürgün edilmiş kadının, Cennet şimdi ayaklarının altındaydı..LÂ...