Emre Efe
@Emrefe
Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki ben onu,
Aşıkıyım beni çağıran bu sesin.
Gün olur sürüyüp beni derbeder,
Bu ses rüzgarlara karışır gider.
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana: -Nerdesin?
Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana “Gel” desin.
Reklam
Değişiğim bu aralar, ince çizgiler arasındayım. Özlüyorum,hem de çok..
Uzun saçlarını, gözlerini her şeyini...
Ama ince çizgilerdeyim işte,
Cesaret bir taraftan yükleniyor diyor ki : Ne kaybedebilirsin, ara, konuş, yaz bütün derdini anlat.
Öbür taraftan korku ve endişe mükemmel bir işbirliği ile engel oluyor cesarete.
Ama onlar da bir nevi benim iyiliği istiyor sanki.
Sonuçta kim sevdiği insanı kötü hatırlamak ister ki. Kötünün kötüsü var dimi.
Yine başladı cesaret konuşmaya!
Tamam biliyorum belki konuşursam her şey çok daha güzel olacak.
Bilmiyorum sevgili cesaret,
bilmiyorum sevgili korku,
bilmiyorum sevgili endişe
bilmiyorum işte...
Dedim ya değişiğim bu aralar.
İncelerdeyim...