Görülmeye değer, tam tiyatro sahnesinde yarışır bir sahneydi bu.Biri mektubu okuyor diğeri ilacı içiyordu ve birbirlerinin farklı bakışlarla süzüyorlardı; İskender, sevinçli ve dingin bir yüz ifadesi ile, Philippos'a duyduğu güven ve sempatiyi sergiliyor,beriki de uğradığı iftiranın ağırlığında ne yapacağını bilemiyordu. Kâh göklere avuç açıp tanrılardan yardım diliyor,kâh yeniden, İskender'in ayağına çöküp aman diliyor, onun emrinde olduğunu söylüyordu. İlaç, İskender içer icmez etkisini göstermeye başladığından, önce üzerine bir ağrı çökmüş, eli ayağı tutmaz olmuş.Ardından yatağına arka üstü düşüp kendini bütünüyle kaybetti.İskender gücü yerine geldikten sonra kapının önüne çıkıp Makedonlara göründü.