Şöyle bir şey okudum az önce, ne eksik ne fazla:
“Her şeyden çok sıkıldığım bir evreye geldim. Kimseye gerektiğinden fazla katlanamıyorum. Kimsenin peşinden koşacak gücüm yok. Belki de koşacak gücüm yok. Olacak her şeye kabulüm, olmayana da üzülecek zamanları çoktan geçtim.”