"Hiç gelmemem gereken bir gezegende, var olmaması gereken insanları yok etme dürtümü engelleyerek, hatta bir kısmıyla iyi geçinmek zorunda kalarak yaşıyorum. Onu da sırf filmin sonunu merak ettiğimden yapıyorum."
Bu, günün en hüzünlü kısmıydı, hava hâlâ aydınlıktı ama mutluluk yaratmak için geç kalınmıştı. Artık çok geçti. Gün ışığı hareketsizliğimle heba olmuştu.