Hataları kabul etmek değil mühim olan. Hatalının kendisini affedebilmesi gerekli. Bunu beceremeyen primatların şapşallığını genel geçer kılmak kötüdür.
Veda bırakan, bırakabilmenin acısını ruhunda taşır. Kararsız olamaz o yüzden. Kararsızlık bırakılanın acısından doğar. Böyle bir mazoşizm ile neşeyi kaybetmek, tüm kırmızı uçan balonların huzurunu patlatır.