Enisa özden

Enisa özden
Papatyalar en güzel ölünce kokar
Yerim yurdum falan vardı Işıklarım yanardı (06.02.23)
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Eskisi gibi değilim mesela artık gülerken gözlerimin içi parlamıyor....
Kimsem yokmuş ben hep var sanmışım ...
Konuşacak o kadar şey var ki o kadar çok gözardı edilmiş hayat o kadar kendi haline terk edilmiş insanlar var ki hangisinden başlayacağımı bilemiyorum bir memleket düşünün daha depremin yaralarını saramadan daha evlerine gidemeden sel felaketine tutulan depremde enkaz altında kalanlara yetişemediniz evleri gittiği yetmiyormuş gibi çadırları da gitti bu insanların ve bir hafta öncesinden mesaj uyarıları yapmaktan başka hiçbir şey yapmadınız bu insanları uyarırken gidecek bir evleri olmadığı hiç mi aklınıza gelmedi her yara kendi sarılmıyor maalesef benim Memleketim bu yarayı saramadı...
Gülünce acılarıma ihanet etmiş gibi hissediyorum...