Vaktiyle karganın biri, sekerek yürüyen kekliği görünce yürüyüşüne hayran kalır. Günlerce taklit etmesine rağmen yine de onun gibi yürüyemeyince pes eder. Asıl yürüyüşüne dönmek ister bu kez. Ne ki onu da unutmuştur. Artık o günden sonra kendine özgü bir stille -kargayla keklik arası- yürüyüşlere başlar. Bütün kuşlar ve diğer canlılar sonradan görme, ne oldum delisi karganın haline bakıp kahkahayla güler. Çünkü karga, kırıta kırıta yürümekte ve bu komik fakat bir denli yürüyüş şekli kargaların tuhafına gitmektedir.