"Dağılmış bir karınca yuvası görsek o gece yatmayız, kaygımız vardır.
Sararmış bir yaprak dalından düşse gözümüz yaşarır, duygumuz vardır.
İster kutupta bir Eskimo genci ister Afrikada garip bir zenci; Fark etmez ne dili, dini, ırkı, inancı, insan oluşuna saygımız vardır,
onu yaratana sevgimiz vardır. "
Tolstoy'un insancıkları gibiyiz çoğu kez; tanrı sevgisini hep içimizde bi yerde hissetsek de haklı bir isyanın verdiği rahatsızlığın icinden geçiyoruz.
Ama gene de, Gene de güzel günler geçirebilirim; Geçirebilirim bu mâvilikte, Suda yüzen karpuz kabuğundan farksız, Ağacın gökyüzüne vuran aksinden, Her sabah erikleri saran buğudan, Buğudan, sisten, ışıktan, kokudan..