namulogy
@Eriberi
26 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Neden öyle oldu bilmiyorum ama %60'lara kadar kitabın içine giremedim. 70e gelince de bir duraklama oldu benim için. Sonra kitap bitti zaten. Okurken eğlendim mi eğlendim. Çok hoşuma giden ve anlamlı yerleri vardı. Sanırım sadece karakterlere alışamadım. Nedense onları çok uzaktan okuyormuşum gibi hissettirdi.
Bir de bu tarz günlük hayatın içinden yazılan kitaplarda illa anlamadığım espriler olurdu bu kitapta da olduğu gibi. Anlamaya uğraşmamış da olabilirim bilmiyorum:)
Kendi ülkemin siyaseti yeterince içimi bayıyorken bir de başka ülkelerinkini okumak sıktı biraz. Okuyanlar abartma o kadar da yoktu diyebilirler haklılar da .d sadece benim artık tahammülüm pek kalmadı böyle şeylere. Zaten seçimle ilgili en detaylı kısımlar sonda, kısaca verilmiş bitmişti. Yani okumak isteyenleri korkutmayayım Ayrıca kitabın arka kapağını okuyan herkes ufacık da olsa siyaset(?) okuyacaklarının farkındadır.
Dediğim gibi karakterlerle o yakınlığı kuramadığım için tam anlamıyla sevdim mi sevmedim mi emin değilim. Bu sadece benim kitaplarda baktığım bir şey bu arada. Karakter hoşuma gitmediyse dünyanın en sevilen kitabı olsun yine yarım bırakma ihtimalim çok yüksek. O yüzden siz benim kadar bu konuda takıntılı değilseniz muhtemelen seveceksinizdir. Belki herkes okuyup seviyor diye fazla beklentiye girdiğim için de biraz hayal kırıklığı olmuştur. Yoksa kafamı da dağıttı okurken eğlendim de. Sonuçta ne olursa olsun 20lerinde olan bir arkadaş grubundan bahsediyoruz :)
ŞansEdebiyat
Kitaba başlarken bu şekilde olmasını beklemiyordum. Daha fazla kendi fikirleri, daha az seans konuşmaları olur diye düşünmüştüm ki beni başlamak için heyecanlandıran da buydu aslında. Yine de bu haliyle sevdim mi sevdim.
İlk olarak söylemem gerekirse bu tarz bir kitabı yayınlamanın gerçekten cesaret gerektiren bir şey olduğunu düşünüyorum. Anlatmadığı, kitapta bahsi geçmeyen çok fazla şey olduğuna eminim ama hassas ve çok kişisel şeylerden bahsettiği kısımlar da az değildi. Anonim olarak bile bu tarz sorunlarımdan bahsetmeyi düşünmek bana çok iyi hissettirmiyor. Bu cesareti için yazarı tebrik etmek lazım bence.
Kitabın yorumlarına bakınca yazarının psikiyatristinin konuşmalarından ve tedavi yöntemlerinden hoşlanmayanlar gördüm ama benim bu konuda herhangi bir eğitimim olmadığı için yorum yapma hakkına sahip olduğumu düşünmüyorum.
Altını işaretlediğim çok fazla yer oldu. Genel olarak düşününce bu kitap beni çok dağıttı, beni baya etkiledi diyemesem de içten bir şekilde hissettiğim çok fazla cümleler oldu. Türkçe haklarını satın alan bir yayın evi var mı bilmiyorum ama çıktığında alıp üzerine kendi düşüncelerimi yazıp not almak için sabırsızlanıyorum. İngilizce baskısı da tükenmiş gözüküyordu :(
Dediğim gibi belki yılınızın favori kitabı olmaz belki ama ara ara dönüp okuyacağınız birçok paragrafa yer sahipliği yapacak bir kitap olacağına eminim. Bir şans vermenizi isterim. <3