Erol hotaman

Erol hotaman
@Erol_37
Her vedanın ardından bir bekleyeni vardır, kimsenin bilmediği Ve her gözyaşının altında bir dua ,kimsenin duymadığı Çevir gökyüzüne başını,arkana bakma ! Daha sert başa başa, daha güçlü !anlat bu kara şehrin yollarına ak adımlarınla , Gitmek yenilmekte değildir kazanmakta ! Gitmek ..... gitmektir ışte Hepsi bu
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Bir an geliyor birşeyler kırılıyor insanın içinde .birşeyler yıkılıyor bir şehir enkaz altında kalıyor ,gece çöküyor insanın en kuytu kentine . sonra ne oluyor biliyormusun ? Hadi kalk ölüme gidiyoruz "dese ellerini uzatıp koca bir tebessumle gideceğin insan hiç oluyor" hiçbir dilde talafuzu olmayan bir hiç Düşlerin vazgeçilmezi sana kıyılarda bogulmayi ogretiyor  Dahası var mi ?  Dahasi yok Sonra ışte kırık ucurtamanin hüznü yerleşiyor zihnini Tarifi olmayan uzun gecelerde eşlik ediyor sana uykunun eksikliği pek de bişey ifade etmiyor senin için kağıtlara sıgdiramadaigin ,en hızlı şairin bile yaşamadığı , şarkıların yanında anlamsız kalan duygularından; Yıldızsiz geceler ,harap olmuş  bir şehir bide menzili belli olmayan kırık dökük yorgunluklar kalıyor sana kala kala. Ve her ne kadar hak etmediğini dusunsende onsuz geçen her gecen, kimsesiz bir çocuğun kışıda dönüyor. Gözlerin usulca kapatıp zaman dileniyorsun  rüyalarından bir avuc zaman...
Umut belki gelecek sayfalardadır kapatma kitabı...
Insan bir kere birine geç kalır ve bir daha kimse için acele etmez ...
Hayat, ölüme sormuş? insanlar beni seviyor da neden seni seven yok diye Ölüm , cevap vermiş; Sen guzel bir yalansın Ben ise acı bir gerçek...