Sonuna okuyabildiğim ilk mafya serisi olduğunu belirtmek istiyorum. Benim için yeni bir deneyim oluyor ki normalde sevdiğim bir tür değil.
Seride en beğendiğim kitap bu oldu. İnceleme yazacak kadar hoşuma gitti.
Baş kadın karakterimiz depresyonu olan, kendiyle barışık olmayan, normal bir ailede normal bir çevrede büyüyen, normal bir mesleği olan tek karakter. Tüm seri boyunca normal olan tek karakter. Kendimi yerine koyup empati yapabiliyorum. Gerçi ben yıllar öncesini asla hatırlayamazdım ama herkes benim gibi balık hafızalı olacak değil.
Normal tepkiler veriyor. Yani genellikle...
Baş erkek karakterimiz ise normal değil.
Kitabı kafasına kafasına vurasım geldi. Duygusuz herif. Yine de bu seri için orta kıvam diyebiliriz. İlk kitabı düşünürseniz demek istediğimi anlarsınız.
İlişkilerini okumak çok ilginçti ve eğlenceliydi. Seride en eğlenceli ilişki olabilir. Diğer tüm ilişkiler aşırı travmatik benim için. Hele ki 3. kitap...