"Hapsoldukları yerde gözlerini kapıya dikmiş son bir umutla birilerinin gelmesini bekliyorlardı.Istırap yüklü ruhların tek kurtuluşu buydu.Hayatlarının o en uzun gecesinde hikâyelerini anlatmayı seçtiler.Çünkü insan ölünce bedeni çürür,geriye yalnızca hikâyesi kalır ve bütün hikâyeler gece anlatılır."