Depresyona eğilimli yapımla mücadele etme şeklim bu hayatta beni,ben yapıyor. Belki de kendimi bu kadar araştırmamı, derinleşebilmemi sağlıyor. O zorluğun “sorumluluk aldıkça” olmam gereken kişiye doğru sürekli bir adım atıyorum.
Her niteliğimizin ve her zorluğumuzun bir anlamı olduğuna inanıyorum. Zor olanla “mücadele sürecimiz”, aslında bu hayatta “kim olabileceğimizi” ortaya koymamızı sağlıyor.
Çünkü aslında doğru kişiler bizi bulur .Yanlış gördüğümüz kişiler kendimizi daha derinden keşfetmemiz için gelip bizi bulur. Bir taraftan da dünya doğru kişilerden ibaret değildir.Zarar verme eğilimi olan kişilerle karşılaşmamız hayatın doğal akışının bir gerçeğidir .Bu bağlamdan da bakarsak olanı değiştiremeyiz ancak olana verdiğimiz yanıtı kendimizi geliştirmek üzere ele alabiliriz.
Ben gerçekten kalbimi açıp sevebildim mi yoksa sevdiğim şey onun beni yükseltip muhteşem bir varlığa dönüştürmesi miydi ?Yani ihtiyacım doyurduğu için mi ona kapıldım ?Etiketlerine ve geçmiş başarılarına sadece hayranlık mı besledim ? Bu şekilde güç ihtiyacımı mı tatmin ettim?