Abdullah kızıl
@EskiAdam
Kimseye bir sözüm yok
Şair
Uni.
İstanbul
Balıkesir, 9 Aralık
27 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sezai Karakoç'un bir sözü var.
"Çiçek solarken, kendi sapına eğilir. Bilirsin, yalnızlık budur."
Reklam
Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık
Benim hayalimdi çocukluk. Toplaştık mı mahallede, oynamadık oyun bırakmazdık biz. Sabahın ilk ışıklarında atardık sokağa kendimizi. Bir uçurtmanın peşinden kaç kişi koşardık. Koşar düşerdik belkide. Belkide o yüzden dizimiz, dirseklerimiz yaralar içinde. Ağlardık da kimi zaman. Ama gelip birisi kaldırırdı her seferinde. Silerdi gözümüzün yaşını. Bir somon ekmeği on kişi paylaşıp yerdik. Bayramdan bayrama yeni kıyafetler alınırdı, alınırdı da biz onun heyecanına bayram sabahını zor getirirdik. Hele ki o sabah evden bi çıktık mı, ev ev, kapı kapı, gezmedik yer, çalmadık zil tokmak bırakmazdık. Sanki biz götürürdük bayramı eve, biz haber verirdik bayramı. Kavga nedir; bilmezdik, darılmazdık hiç...
Şimdi... şimdilerde, ah öyle özlerim ki çocukluğumu; yeniden derim, yeniden çocuk olsam... Belki oynamadığım oyun kalmıştır, paylaşmadığım ekmeğim, tokmağını çalmadığım kapı kalmıştır. Öpemediğim el kalmıştır. Ah çocukluk.. çocukluğum..
Bugünlerde öyle ihtiyaç var ki çocuklara, bu gibi çocuklara. Hem çok ihtiyaç var. Çünkü benim hayalim çocukluk.
-de'yi, -da'yı ayırmayışımızı cahilliğimden biliyorlardı Ahmet.
Ama bilmiyorlardı, benim bir ayrılığa daha tahammülümün kalmadığını.
Reklam