Melior
@Eslemsi_
Kitaplar, diziler, müzikler, hisler...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
16 Haziran: verilen değerlere sımsıkı sarılmak...Duygu ve Düşünce
Doğum günleri insanlar için özeldir, özel olmalıdır. Ya da bu sadece belirli bir kesimin fikridir... Umut dolu bir giriş yapıp sonrasında yere çakıldığım birçok doğum günü geçirdim şu zamana kadar. Kiminde hatırlanmadım, kiminde umursanmadım, kiminde beklediğim kişiler tarafından hiç mi hiç kutlanmadım. Takıldım da yalan yok, ağladım hatta birkaç sefer öyle bir içerlemek... Bu denli değer verdiğim arkadaşlarım, sevdiğim kişiler çeyreğini bile mi hak görmedi bu değerin bana diye düşünüp durdum. Ta ki 20 yaşıma gelene kadar... Bence zamanla büyüdüğümüzün en büyük göstergesi bu doğum günlerine olan tepkiler. Şimdi düne dönüp baktığımda herkes mi kutladı doğum günümü? Elbette hayır. Ama 3 hatta 4 ayrı pastayla 4 ayrı sürprize kucak açtım. Her arkadaşım kutlamadı ama sevgilim kutladı en düşünülmüş şekilde. Kutlar dediğim herkes kutlamadı ama beni gerçekten seven çekirdek ailem kutladı en samimi şekilde. Niye kutlasınlar ki diye düşündüğüm ama bana verdikleri değeri en içten gördüğüm diğer aile üyelerim kutladı en sürpriz şekilde. Ve en erken de anaokulundaki minik öğrencim hamurdan yaptığı pastasıyla kutladı en unutulmaz şekilde. Anlamışsınızdır, doğum günlerine büsbüyük değerler veren o insanlardanım ben de. Ama önceden kutlamayanların üzüntüsü yaşar, kutlayanları görmezdim bile. Şimdi ise o değeri veren herkese koskocaman sevgiler besleyip kutlamayan birkaç ismi hatırıma bile almıyorum. Niye alayım ki? Niye alalım bize bir güncük bile verilmeyen değerleri? Niye sırf mutlu olayım diye, öğretmenim bak sana pasta yaptım diyen o minik adamı yok sayayım düşüncesiz bir kesim için? Büyümenin adımlarından birisi tam olarak da bu galiba. Verilmeyen değerlerin peşine düşmek yerine verilen değerlere sımsıkı sarılmak... Neyse, çok da uzatmayalım lafı. İyi ki doğdun Eslemsi,
Belki de Allah gönlümdeki o boşluğu ve üzüntüyü doldurmak istediDuygu ve Düşünce
Selamlar, uzun zamandır buralarda yokum. Başıma gelen ve beni hem gülümseten hem de düşündüren bir olayı anlatmak istedim. Bir aralar yediğimin içtiğimin ayrı gitmediği, her yere beraber gittiğimiz her şeyi beraber yaptığımız bir arkadaşım vardı. Onunla yapmayı en sevdiğim iki aktiviteden biri bir anda hadi şuraya gidiyoruz deyip spontane gelişmiş gezmelerimiz (tabii öyle çok da gezemiyorduk onunla, ailesinin izin vermediği söylüyordu), bir diğeri de aynı anda aynı kitaba başlayıp yorumlamalarımızdı. Sınav haftası bile görüntülü konuşarak çalışırdık, her konuda birbirimizi cesaretlendirirdik öyle bir hayatımda yer edinmek. Nitekim sonra bu arkadaş kendi isteğiyle koca bir arkadaşlığı bir vedaya dahi sığdırmadan bitirdi, konuşmaya çalışsam da ne fayda o içindeki kıskançlığı dinledi. Bir süredir her yerde karşıma çıkıyor hesapları ve ben onu çok özlediğimi fark ettim. İşte tam olarak bu günlerde ise başıma şöyle bir şey geldi: Şu anki arkadaş grubumdan bir arkadaşım ilk önce final haftalarında beraber görüntülü mü çalışsak diye bir teklifte bulundu. Bir süre geçti, beraber gezmelere başladık. O eski arkadaşımla gidemediğim birçok yere dahi gitmek için planlar yaptık. Hepsinden de oldukça keyif aldım ve o içimdeki yalnızlık da azalmaya başladı. Aynı zamanda birbirimizi cesaretlendirip bir yaz anaokulunda çalışmaya başladık. En son da dün akşam bana bir mesaj attı. "Eslem aşkım bu arada baş belalar ve başyapıtları kitabını satın aldım. Beraber okuyalım mı başlamadıysann, senden ınfluence olup aldım." Düşününce o çok özlediğim ama beni hayatından silip atan arkadaşımın yeri nasıl da dolmuştu, üstelik tam da onu özlediğim zaman diliminde ve çok hızlı bir şekilde. Çok daha güzel bir hâlde. Bunu bize niye anlattın diye soracak olursanız eğer, hayatımdan çıkıp beni bir boşluğa