Çocuklarla çocuk olmak, kuşlarla kuş olmaktır. Kuş olup uçmaktır. Çocuklarla çocuk olmak bir an olsun unutmaktır. Uçup geçmektir hayatın, hayatların üzerinden. Belki kızdığını unutmaktır, belki savaşları. Silahları bırakmaktır. Silahları bırakıp oyuncakları almaktır. Hep tetikte olmayı bir an için de olsa bırakmaktır. İçinde taşıyıp durduğun kalp iklimine ait olmayan her şeyi bırakmaktır.
Çünkü insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren bir güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.