فَذُو دُعَٓاءٍ عَرِيضٍ
“Sıkıntı geldiğinde el açmış,o kadar uzun dua ediyor ki! “diyor.
Korku ve endişe ile gelen zorunlu farkındalık ve yöneliş…
Ancak bu durumda Cenab-ı Hakk’ın muazzam adaleti işliyor.
Şöyle ki,bir ayetle/sıkıntıyla gelen farkındalık hali yüksek bir dağ gibi olsun.
Yaşadığınız sıkıntıdan dolayı öyle bir bilince kavuşuyorsunuz ki kendinizi adeta o yüksek dağın tepesinde buluyorsunuz.
Bu muazzam bir bilinç halidir.
İnsanların bu bilince ulaşabilmesi için dağın eteklerinden başlayarak çok zorlu yollardan geçmeleri lazım.
Ama siz bir paraşütle dağın tepesine inmiş gibisiniz ve o bilinç halini, o zorlu yolları geçmek zorunda kalmadan yaşıyorsunuz.
Peki, Cenab-ı Hak sizi orada bırakıyor mu?Hayır bırakmıyor aşağı indiriyor.
Neden?
Çünkü Cenab-ı Hak adaletini işletiyor ve diyor ki:Şimdi sen de herkes gibi bu yolu aklederek yürüyeceksin!
Beni,ayetlerimi ve gücümü tanıyarak,sen de adım adım ve gönüllü olarak yürüyeceksin…