Aslında hayat insanı yoramayacak kadar masumdur. İnsanı, kalbi yoran yine karşısındaki insanın yaptığı, belirlediği, söylediği şeylerdir. Bizlerde garip bir şekilde hayata yükleriz yorgunluğumuzu. Oysaki hayat dediğimiz şey çiçek, böcek, kitap, ağaç, hayvan, doğa ve hissiyattan ibarettir. Bizi yoran yine insandır, yine insanın söylediği yaptığı, yaptırdığı şeylerdir.