Adam tənhalığa və yeknəsəqliyə adət edir. O qədər adət edirik ki, bütün bunları rahatlıq bilirik, elə bilirik normal həyat elə bu cür olmalıdır. Hətta bunları məhv edə biləcək dəyişikliklərdən qorxur, adətimizi pozacaq insanlardan uzaq dururuq. Çünki qorxuruq ki, artıq bizimlə bütünləşmiş tənhalığımızı itirərik..
Bəzi vaxtlar tək qalmaq istəyirsən. İstəyirsən yanında heç kim olmasın. Ancaq belə anlarda da beyninə çağrılmış qonaq kimi daxil olan fikirlər buna imkan vermir