Esra
@Esra_shn
Ticaret
Lisans
Samsun
102 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
"Ağlayabiliyor musunuz?"Alıntı
Gözyaşları yalnızca duyguları temsil etmez, sayelerinde alternatif bir görüş, başka bir bakış açısı kazandığımız merceklerdir de.
"Ağlayabiliyor musunuz?"Alıntı
Gözyaşları yalnızca duyguları temsil etmez, sayelerinde alternatif bir görüş, başka bir bakış açısı kazandığımız merceklerdir de.
Neden böyle oldu
1 yanıtı göster
Mr. Turgay konuşuyor: Lockwood’un sessizliğine karşılık
“Tutku, sahip olmak değil; çoğu zaman kendini yok etmek demektir.”
Emily Brontë ’nin tek romanı olan 
Uğultulu Tepeler , yalnızca bir aşk hikâyesi değildir. Bu roman, tutkuyla bağlanmanın insana neler
Teşekkür ederim 🙏. Okuduktan sonra sizin düşüncelerinizi de çok merak ederim. Şimdiden keyifli, biraz da sarsıcı bir yolculuk seni bekliyor diyebilirim ✨
Kitabı açtım, daha ilk sayfada “Pal Sokağı” diyor. Dedim “aha mahalleye girdik.” Meğer mahallenin çocukları değil, organize suç örgütüymüş bunlar. Her çocuğun rütbesi var. Nöbet var. İzin kağıdı var. Az kalsın sabah içtiması okuyorlardı. Şaşırdım, çünkü biz çocukken sopayla birbirimizi kovalarken “benim kalemimi alanı döverim” kültüründeydik.
Bunların derdi: Kum. Evet, yanlış duymadınız. Bildiğiniz boş arsa, ama bunlar için Mekke. Tapulu mal gibi savunuyorlar. Araya başka çocuklar girmeye çalışıyor: Kızıl Gömlekliler. Bunlar da başka mahallenin “kombin yapmayı bilen” çocukları. Üst baş kırmızı, tarzlar yerinde. Amaçları: Kumluğu ele geçirmek. E yani, gayet modern bir işgal planı. NATO görse kıskanır.
Kitap bir yerden sonra o kadar duygusallaşıyor ki, elimde mendille “ben bu çocukları tanımıyorum ama yanlarındayım” dedim. Hele final… finalde kitap değil, ben bittim. Son sayfada “bi dakika ya bu neydi şimdi?”
Sonuç: Bu kitap “çocuklar oynuyor” diye başlayıp, seni 1800'ler Budapeşte’sine sürükleyip “biraz acı, biraz terli, bol kumlu dram ister misin?” diye soruyor. Ve sen de “evet” diyorsun, çünkü çocukluk dediğin şey bazen bir kumluk uğruna verilen savaştır.
