Gerçekten benim için okuması oldukça zor bir tarzdı. Ama Türkiye’den böyle cesur bir yazar çıkmasına kendi adıma sevindim. Yazar, kolay bir anlatım sunmamasına rağmen oldukça iyi şekillendirilmiş bir kitap ortaya koymuş.
Eğer zihinsel kaosu, sorgulamayı ve alışılmışın dışında bir edebi dili seviyorsanız, Kinyas ve Kayra sizi bekliyor.
Ama uyarayım: Bu yolculuk konforlu değil.
Şahsen bu tarza tekrar döneceğimi sanmıyorum. Yoğun iç ses, uzun tasvirler ve parçalı yapı beni zaman zaman yorsa da kitabı bırakmayıp tamamladığım için çok mutluyum. Bu sayede yeni bir anlatım biçimiyle ve edebiyatın başka bir yüzüyle tanıştım.
Ayrıca tuhaf bir şekilde kitabın etkisi hâlâ üzerimde. Karakterlerin karanlığı, umutsuzluğu ve sistem eleştirisi derin izler bırakıyor.
Ve son olarak kitabı okuyanlara=
Kayra gibi bağımlılıklarını çat diye bırakabilen var mı aranızda?
Yine detaylı tasvirlerle harika sahneri gözümde canlandirabildigim, yer yer beni heyecana boğmuş olmasına rağmen sonunun daha adil bitmesini istediğim kitap. Kurgunun da daha iyi olmasini beklerdim. Katilin ölüm kismi en can alici noktasıydı ki oradaki tasvir eksikliği üzdü. Son partide Niemas'in minnos hikayesi bonus oldu. Son on sayfaya sıkıştırmak cesurca olsa da yine de tatlı niyetine gitti. Azcık beklentimin altında kaldı ama yine de öneririm çünkü o bir jeanchristophegrange eseri
Mücadele etmenin, birlik olmanın gücünü anlatıyor. Cesaret sözde kader denilen dayatmalara karşı. Korkulara karşı kafanızda ışıklar yakacak türden devrimci bir eser.