Ve yine 23 Mart
O gün sustu kelimeler
Kısıldı sesler
Sadece çığlıklar yankılandı
Hafızamdan silinmeyen o tarih
gökyüzü bile susmuştu sanki o gün
Rüzgâr esmemiş, zaman ilerlememişti
Her şey durmuştu…
Bir tek acı akıyordu içimizde, durmadan, dinmeden en derine
Bir ölüm değildi bu
Bir koparılıştı
bir ömrün yarım kalmasıydı,
bir kalbin eksik atmaya başlamasıydı..
Bir tarihten ibaret değil 23 Mart
bir kırılma anı
Hayatın ikiye ayrıldığı,
öncesi ve sonrası diye bölündüğü o keskin ve acımasız çizgi
Hâlâ çınlıyor kulağımda adın ve ölüm yan yana söylendiğinde yankılanan o çığlıklar acı feryat ve figanlar
Kaç güneş battı o gecede bilmiyorum ama bir daha hiç sabah olmayacak gibiydi ...
Bir acı , bir kayıp, bir ölüm kaç güneş batırır kaç bahar soldurur o gün öğrendim.
Halbuki baharın gelişi kutlanacaktı son bahar olduğu bilinmeden..
Ve bahar bir daha hiç gelmedi
..
23'03'2008