"Frida Kahlo'nun Çok Sevdiği Diego'dan Vazgeçme Eşiğini Anlattığı Nefis Mektubu
"kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Bana benzeyen bir insan arıyordum, ama bulamıyordum. Bütün köşe bucaklarını arayıp taradım yeryüzünün; boşunaydı direnmem. Yalnız kalamıyordum bununla birlikte. Kişiliğimi onayan biri olmalıydı; benim gibi düşünen biri olmalıydı.
Sayfa 109
Bana geçmişten söz etme. Çünkü asla geri getiremezsin.
Öyle ölümler vardır ki bir kişinin tekrar yaşamasını bekleyemezsin, öyle derin ilişkiler vardır ki kırıldığında içinde bağın kopuşunu hissedersin.
....dediğim gibi, en büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Kadınlardan bunu bekledim. Birisi gelip 'evet, ben seni tanıyorum' desin diye bekledim. Ve o kadına aşık olacaktım. Ama sonra anladım ki böylesine insanlar yok. Olsalar bile kitap okumuyorlardı. Kimseyi tanımıyorlardı.
