İnsan, üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşmaz. Gene de, tüm hayvanların efendisidir.
Biz burada gayet fantastik, gayet karanlık ve günümüze, insanoğlunun kalbinin bulandığı içinde yaşadığımız çağa ait bir olayla karşı karşıyayız. 'Kanın tazelik verdiği' sözünün itibar gördüğü, 'hayatın konfordan ibaret olduğunun' vaaz edildiği bir çağa ait bu olay. Bu olayda kitabi hayaller var, teorik olarak tedirgin olmuş bir yürek var. Burada kararlılık daha ilk adımda göze çarpıyor, ama bu özel bir tür KARARLILIK.
Artık tek gözün iki gözden daha iyi gördüğünü biliyorum, çünkü ona yardım edecek bir diğeri olmadığından, bütün işi o yapmak zorundadır. Belki de bu yüzden körler ülkesinde tek gözlüler kral olur derler.