Dokunaklı…
Kendi kimliğini çocuk yaşta kaybetmiş; çocuk, öğrenci, genç olarak doya doya yaşayamamış, büyüdüğünü bile fark edemeden tüm hayallerinin üzerini örtmek zorunda kalmış,
anneliğin yükünü yıllarca sırtlanmış -hep duyduğumuz gibi; ‘çocuklar için’- ama daima özgürlüğün hayalini içinde canlı tutmuş bir ruh.
Tek isteği mutlu yaşamak olan bir kadını, baskılamaya çalışan bir de erkek kişisi :@ ve bu ikisi arasında savrulan çocuklar...
Annesi gibi kendi kimliğini kazanmaya çalışan çocuğunun gözünden yazılan, sade dili ve etkileyici anlatımıyla beğendiğim bi eser oldu.