Ne tuhaf, duygularımız elbiselerinden sıyrılıp soyunduğunda, kendilerinden çok düşmanlarına benziyor. Olduğu şeyi olmadığıyla gizlemeye çalışıyor insan. Babamın, korkusunu öfkesiyle örtmeye çabalaması gibi.
Dünyasını kitaplarla kurmuş biri olarak çok severek kullandığım bu uygulamanın artık siyasi, dini paylaşımlarla kaynayan bir yere dönüşmesi, keşfetime sürekli bu tip gönderilerin düşmesi artık çok rahatsız etmeye başladı. Bunları paylaşıp tartışacakları onca uygulama varken burayı da işgal etmiş durumdalar.
Güzel olarak bir şey kalamayacak mı?