Guldexwin çiçeğini bilir misiniz?
Eksiktir, ağırdır yaşamın yükü; ama o, her bahar yeniden filiz verir.
Boynu büküktür; yüzü güneşe değil, toprağın koynuna dönüktür.
Yine de her bahar açar; sessizce, kimseye görünmeden…
Gözyaşlarını toprağa bırakır, kendi kendini o yaşlarla sular.
Acısından can alır, direnciyle yaşamı tutar.
Ve tüm zorluğa rağmen, bir güzellik gibi değil,
bir direniş gibi mest eder baharı.
Ondan feyz almak lazım…
Koşullara rağmen güzel kalabilmek, vazgeçmemek…
Kaç çiçeğin nasibidir ki böylesi bir direnç, böylesi bir güzellik?