Öksüz bir çocuk olan Pip'in ablası ve eniştesi tarafından büyütülürken yaşadıklarını anlatışını ( Proust'un bu yazardan ve hatta bu eserden çok etkilendiğini düşünüyorum zira anlatım tarzı sık sık kendisini anımsattı bana. Yanlış hatırlamıyorsam bir eserinde de bu kitaptan bahsetmişti), duygu ve düşüncelerini, benim hiçbir şekilde tahayyül edemeyeceğim benzetimlerini, bir çocuğun hayal dünyasını ve ileride saygın bir insan olmaya dair büyük umutlarını barındıran, okumakta geç kaldığım hissini yaşatan mutlaka herkesin okuması gerektiğine inandığım bir kitap. Yer yer güldüren yer yer hüzündüren bu eseri okurken öylesine içine çekiliyorsunuz ki film şeridi gibi akıyor adeta sayfalar.