KAN UYKU
Bir biz ikimiz varız güzel
öbürleri hep çirkin
Bir de bu terli karanlık
Sonra bir sey daha var mutlak ama adını bilmiyorum
Nereden başlasam sonunda o ışıkla karşılaşıyorum
Yarı çıplak utanmaz bir kadın resmini aydılatıyor
Akşam oluyor ya bir türlü inanamıyorum
Oturmuşlar iri yaplı adamlar esrar çekiyorlar
Daha bir aydınlık olsun diye içtikleri su
Sarı topraktan testileri güneşte pişiriyorlar
korkuyorum yalnız kalmaktan bir korkuyorum
Gündüzleri delice çalşıyorum geceleri kadınlarla yatıyorum
Sonra birden büyümüş görüyorum ağaçları
Kısrakları birden yavrulamış
Havaları birden güneşli
Kadnlarla yattığım yetse ya
Bir de kadınlarla yattığıma inanmam gerekiyor
Hoşlanmıyorum
Çiçeği burnunda bir romandan söz edeceğim; sevgili Dursun Turan'ın kendine has duygusal bakış açısıyla kurguladığı altıncı kitabı, Hayal Bazen Gerçektir, hayallerimizin bizleri nerelere