Biz birbirimize hep geçmişten ve yarından bahsediyoruz. Anılarla hayaller arasında kaybolup gidiyoruz.
Manzara kaçıyor. Hayatımız gözümüzün önünde buharlaşıp uçuyor.
Olabilecek olanı düşünmek şimdinin ödevi değil. Şimdinin işi gücü var. İşine koyulsun o. Olabilecekler arasından bir şey olduğunda ( ki korkuluğundan çok azı olur hep) o da bir “şimdi” olacak. Şimdi olana dek görüşmeyelim. O gün doya doya yaşarız olanı.