Adalet ve doğruluk dediğimiz, insanın karakterinde en çok değer verdiğimiz şeyler aslında insanın sosyal ihtiyaçlarından doğan koşulların yerine getirilmesinden başka bir şey değildir.

Düşüncelerimiz ve duygularımız ancak evrensel işlevselliklerini oturttuğumuzda kavranabilir hale gelir; güzel olanla karşılaştığımızda mutlu olmamızın nedeni güzelin evrensel olduğunu fark etmemiz, anlamamız ve hissetmemizdir.