Meçhul
@Falloutshelter
5 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Sığar mı sence?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
-Tanrı insanı yarattığı için suçlu mudur?
-Hayır , insan tanrıyı yarattığı için suçludur.
Her şey geçiciydi.Her zaman mutlu olur her zaman üzülür her zaman birilerini özlerdik.Bu karmaşa bazen bize asıl sorulması gereken soruları unuttururdu.Ancak o sorular yalnızlığımızı kollar kendimizle baş başa kaldığmızda kafamızı ve uykularımızı işgal ederdi.Neydik ve nereden geldik.Kim bizi ne amaçla gönderdi.Yaratıcı neden bir dur demiyordu bu olanlara?
Yarattıkları tanrıya haksızlık ediyordu.Kanla suluyorlardı toprağı.Ekin değil et biçiyorlardı.Kopmuş uzuvlar , kurumuş kemikler ve bebek cenazeleri üzerine bir uygarlık inşa etmişlerdi.Vicdanı merhameti ve dürüstlüğü çoktan unutmuşlardı.Bu mefhumlar tarihin tozlu sayfalarına karışmış rafa kaldırılmışdı.Yeni yeni şeyler çıkarmışlardı.Satın alınabilen adaleti , güçten yana olan yalancı dürüstlüğü çelik namluların soğuk merhametsizliğini ve adına para denen kağıt parçasını.İnsan olmayı unutmuşlardı.İnsan olmak hayvan olmamaktı.Ama hayvandan bile aşağı olmuşlardı.Ellerine , şık pantolonlarının paçalarına gömleklerinin yakalarına damla damla kan izleri bulaşanlar nasıl insan olabilirdi ki?Kendilerine nasıl insan diyebilirlerdi?
Kimileri ağlamak için gelmişti bu dünyaya.Kimileri kırlarda koşup oynamak için.Kimileri akşamları aç yatardı burada kimileri tok.Kimileri ölmemek için yaşıyorken , kimileri yaşamak için ölmüyordu .Çok garipti adına dünya denen bu küre.Tanrı bilerek küre seçmişti sanki bunun şeklini.Yuvarlak bir gezegen , yuvarlak bir insanlık.Bu küre ikiye ayrılıyordu.Dünya yuvarlanırken sadece bir kısmı yere sürtünüyordu.Diğer kısmı ise dönüşün tadını çıkarıyordu.Birileri birilerini sırtında taşıyordu .Birileri birileri hakkında hesaplar yapıyordu.O hakkında hesap yapılan birilerinin haberi olmadan.Ama gelip geçiyordu her şey.Herkes yarını düşünüyordu.Kendisi için güzel bir yarını.Zaman ve umut bu küredeki en adaletli yargıçlardı.Kimseyi kayırmıyorlardı.Kimseye imtiyaz göstermiyorlardı.Parayla satın alınamayacak kadar mütevazi atom bombaları tüfekler ve savaş uçaklarıyla korkutulamayacak kadar cesurlardı.Bu ikili için karşısındakinin rengi,dili,dini,ırkı,kimliği,cebindeki parası önemsizdi.Herkese eşit dağıtırlardı heybelerindekini.Nadiren de olsa umut , bazılarına bol keseden verirdi.
İBRAHİM EREN GEYİK