Carlus Magsen
@Farrasch
25 kütüphaneci puanı
616 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
Enteresan bir yere dönmüş burası. Bir çeşit entel tinder'ı gibi. Bir tarafta her kadına yürüyen dingiller; diğer tarafta okuduğu takvim yaprağını bile listesine ekleyen, "acıktım dedi oysa" gibi tırışka cümleleri bile alıntılayarak paylaşım kasan ilgi budalaları. Aşırı eğlenceli.
Puan vermedi·525 syf.·
5 günde okudu
·2026 20. kitabı
Carlus Magsen tekrar paylaştı.
Atlantik açıklarında yelkenlisi ile yol alırken talihsiz bir kaza geçirip şişme bot ile Afrika açıklarından ta Güney Amerika kıyılarına ulaşmayı başaran bir kazazedenin akıl almaz öyküsü. Oldukça etkileyici bir kitap, “kurtuluş öyküleri” türündeki kitaplar içerisinde bendeki yeri ayrı.
Yazar, uğradığı bu inanılmaz kurtuluş hikayesini tüm ayrıntısıyla, gün be gün anlatıyor. Okuru hem çaresizlik hem de mucizeler eşliğinde bir kıtadan diğerine taşıyan bir kitap. Insanın en umutsuz anda bile yaşama tutunma içgüdüsünün ne denli güçlü ve baskın olduğunu, en zor şartlara dahi nasıl dayanabildiğini, deyim yerindeyse uyum sağlayabildiğini göstermesi açısından muhteşem bir kitap.
Bu olağanüstü yolculukta kazazedemizin yiyecekleri tükenince balıkları hangi yöntemlerle yakaladığı, suyunu nasıl temin ettiği, saldırgan deniz canlılarından nasıl korunmaya çalıştığı detaylı bir şekilde anlatılmakta.
Baskısı olmayan bir kitap, sahaflar turlanacak, çare yok. Değer mi? Değer. Ama
Carlus Magsen tekrar paylaştı.
Gerçeklere inanmak yerine, inandıkları gerçek olsun isteyen inanılmaz bir kitle var. İnsanoğlunun irrasyonel eğilimlerini hafife almamak gerek.
Carlus Magsen tekrar paylaştı.
Konu başarıysa:
Ruslar Dostoyevski'si, Tolstoy'u, Gogol’u, Puşkin’i dile getirdiği an,
Fransızlar Balzac’ı, Hugo'yu, Flaubert’i, Racine’i yapıştırır.
İngilizler Shakespeare’den, Conrad’dan, Woolf’dan, Eliot’dan bahsederse,
Almanlar Goethe’yle, Heine’le, Böll’le, Hesse’yle karşılık verir.
İtalyanlar Dante, Pavese, Manzoni, Eco derse,
Amerikalılar Poe der, Hemingway der, Melville der, Faulkner der.
İrlandalılar Joyce, Swift, Beckett, Shaw güzellerken,
İspanyollar Cervantes’i, Unamuno’yu, Jimenez’i, Lorca’yı haykırır.
Portekizliler Pessoa’yı, Saramago’yu övgüye boğarken,
Arjantinliler Borges’i, Cortazar’ı yedirtmez.
Yapılacak şey, her milletin en iyilerini bulup okumak.