Ve ben nereye gidersem gideyim yalnızca seni yürürüm. Sensiz kolum bacağım yok, dizlerim düşüp kalkmaktan, kalkamamaktan kan revan, avuçlarımın içi yüzülmüş başım hep yerde. Gelsen diyorum elinde bir pamuk bir kolanyağ. Döksen yaralarıma gıkım çıkmaz, eğer nefesin değerse tenime. Kokunu bile hatırlamazken nefesinle şereflendir, canı yanan tenimi değil, sızlayan ruhumu 🍂