İnsanı diğer canlılardan ayıran en büyük özellik, bilmektir. Nereden geldiğini, nereye gideceğini, ne yapacağını bilir ve ona göre yaşar. Ancak bildiği halde en çok yanlışı yine insanoğlu yapar. Acaba bu da kaderden mi?
Bir Türkmen duası şöyledir: İlk önce dağa, taşa ver; ormana, hayvanlara, suya ver. Ondan sonra insanlara, kapı komşuya, muhtaç olana ver. Kalırsa, en son bana ver.