Tanrı, insanlara mutluluk duygusunu ve zevkini verdiğine göre, bu dünyada keder ve acı dışında hiçbir şey görmemiş günahsız ruhları kurtarması gerekmez mi? Bu böyledir. Yani ya tanrı vardır ya da şu bizim geçici yaşamımız acıklı bir komediden başka bir şey değildir.
İnsan bir şeye karar verdiği zaman, karar verdiği sırada hiç ön görmediği, düşünde bile aklına gelmeyen bir yöne doğru, şiddetli bir akıntıya kapılıp gidiyordu.
İnsan bir şey
bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey
olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey
olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor,
düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar
düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu.Yalnız. Yalnız.