Ben yaşım parmak sayısını geçince saymayı bıraktım. Her yaşımın sorumluluğunu taşıyacak kadar güçlü, içimdeki çocuğu küstürmeyecek kadar yufka yürekliyim. Büyüdükçe içimdeki çocuk bana emanetmiş gibi korundu. Bu yüzden ne kadar büyürsem büyüyeyim bir yanım hep çocuk . Çünkü sevgiyi , merhameti ben çocukluğumda tattım. En saf duygular çocukluk hallerimizde yer alır. Ben o saf duyguları çok seviyorum. Üzüldüğüm , gülmeyi unuttuğum günlerim oldu. Sevdiğim insanların göz yaşlarıma mendil uzatmadıklari zamanlar oldu. (Fatma Toptik)