Derler ki;
"En azından seni güçlü yaptı." Ama içinizdeki çocuk sessizce cevap verdi, ben sevgi umuyordum hayat dersi değil, ihtiyacım olan teselliydi, yara izleri değil bazı yaralar güçlendirmez, sadece insanın içindeki masumiyeti sessizce eksiltir.
Öfke, kin ve nefret anda insanı diri tutar, sen hep kazandığını düşünürsün ama o aslında sinsi bir zehir gibi seni usul usul öldürür ruhun bile duymaz...