"Hûn li berlînê bi tenê ne, ne wisa?
"Wek çi?"
"Yanî .... Bi tenê wîî... Bêkes... Bi ruh tenê... Çawa bibêjim... Halekî we yê wisa heye ku..."
"Têdigihîjim, tedigihîjim.... Bi temamî bi tenê me... Ji zarokatîyê ve..."
"Ez jî tenê me..." Destên min girt nav destên xwe û domand:
"Qasî ku bifetisim bi tenê me... Qasî kûçikeke nexweş bi tenê..."
Bu hatıralar, kürtçe düşünülüp yazıldı. Fakat zamanın faşist idaresinin faşist kanunları ana dilimizle konuşup yazmayı yasak ettiği için, benim için yabancı bir dil olan Türkçe ile bu hatıratı yazmak mecburiyetinde kaldım.